Fotografie is voor mij meer dan een beeld vastleggen. Het is het vangen van een gevoel, een moment, een verhaal. Emotie staat centraal in alles wat ik doe. Op verschillende manieren, in verschillende vormen, maar nergens komt dat zo puur samen als in kinderportretten.

In mijn werk draait het om het kind. Niet om hoe het zou moeten zijn, maar om hoe het is. Elk kind heeft een eigen wereld, een eigen blik, een eigen energie. Soms uit zich dat in een stralende lach, soms in een dromerige, serieuze of nieuwsgierige uitstraling. En juist dát maakt het waardevol. Een portret hoeft niet altijd te lachen om te raken; puurheid zit vaak in de kleine, eerlijke momenten daartussen.

Ik neem de tijd om te kijken, te voelen en te volgen. Geen geforceerde poses, geen gemaakte glimlachen, maar ruimte voor echtheid. Zo ontstaan beelden waarin kinderen zichzelf mogen zijn. Kwetsbaar, krachtig, speels of stil, precies zoals ze op dat moment zijn.

Beelden die niet alleen laten zien hoe een kind eruitziet, maar wie het is.

Portretten die blijven voelen, ook jaren later.